آغاز به کار دوره جدید «پاتوق تئاتر» با حضور استاد امرالله احمدجو

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری اصفهان، در آغازین روزهای خردادماه ۱۴۰۵، چراغ دوره جدید جلسات «پاتوق تئاتر» روشن شد. این نشست که در خانه هنرمندان پارک ایثارگران (چهارراه آبشار) برگزار شد، فضایی برای هم‌افزایی و تبادل نظر میان پیشکسوتان و جوانان عرصه هنرهای نمایشی ایجاد کرد.

نقطه عطف این نشست، حضور استاد «امرالله احمدجو»، کارگردان و نویسنده نام‌آشنای سینما و تئاتر بود که با حضور خود، گرمای خاصی به این محفل بخشید. در این نشست، هنرمندان و علاقه‌مندان تئاتر در فضایی دوستانه و به دور از تشریفات مرسوم، به گفتگو درباره دغدغه‌های تئاتر امروز، چالش‌های نمایشنامه‌نویسی و مسیرهای پیش‌روی تئاتر استان پرداختند.

برگزاری این پاتوق‌ها که با هدف تقویت تعاملات میان اهالی تئاتر و ایجاد بستری برای گفتگوهای تخصصی برنامه‌ریزی شده، در دوره جدید با رویکردی متفاوت و در راستای پویاییِ بیشترِ بدنه تئاتر اصفهان دنبال می‌شود. حوزه هنری اصفهان در نظر دارد با تداوم این نشست‌ها، فرصت حضور اساتید مجرب و نقد و بررسی آثار و ایده‌های نو را برای هنرمندان جوان فراهم آورد.

در متن این برنامه مصاحبه ای با استاد احمدجو به شرح ذیل شکل گرفت :

1.آغاز سخن: آقای صفایی‌پور، ابتدا بازگشت پاتوق تئاتر را به جامعه هنری اصفهان تبریک می‌گوییم. لطفاً بفرمایید چه عواملی باعث شد تا پس از وقفه پیش آمده (به ویژه با توجه به شرایطی که از دی ماه ۱۴۰۴ شامل اغتشاشات و تنش‌های منطقه‌ای تا جنگ ایران و آمریکا و اسرائیل اشاره کردید) تصمیم به برگزاری مجدد این رویداد در تاریخ سوم خرداد ماه بگیرید؟

در حقیقت این تعطیلی ناخواسته بود. اگر مسئولین اجازه

میدادنند در تمام مدت جنگ نیز برنامه ها را برگزار

میکردیم فرهنگ به طور عام و هنر که مهمترین جلوه ی

فرهنگ است به طور خاص تعطیل بردار نیست... آنهم در ایران

و مخصوصا در اصفهان

هر شخص، گروه و یا اندیشه ایی که خواستار تعطیلی هنر است

خواسته یا نا خواسته به ایران و ایرانیان جفا میکند.

2.اهمیت حضور استاد احمدجو: حضور استاد امرالله احمدجو در این دوره از پاتوق تئاتر، نقطه عطف مهمی بود. از دیدگاه شما، حضور ایشان چه تأثیری بر فضای جلسه و پیام آن داشت؟ ایشان چه نقشی در احیای روحیه هنرمندان و فعالان تئاتر ایفا کردند؟

استاد امر الله احمد جو اگر نگویم مهمترین اقلا یکی از

مهمترین و تاثیر گذار ترین آفرینشگران هنری زنده ی ایران

زمین است از چند جنبه حضور ایشان برای همه ی ما اهمیت

دارد، اول پیشکسوتی و تجربه ی گرانسگ ایشان است. او در

طی سالها و در فراز و فرودهای بسیار سخت سیاسی و

اجتماعی خلق و آفرینش هنری را ادامه داده است. به دیگر

سخن بخش مهمی از فرهنگ امروز ما حاصل فعالیت دیروز

ایشان است. جنبه ی دیگر میازان مطالعه و اشراف ایران نسبت

به تاریخ ایران است. این دانسته ها و کاربسته ها چراغ راه و

رهنمای حرکت همه ی کسانی ست که دستی در هنرهای

نمایشی دارند.

منت بسیار بر سر بنده و برنامه ی ما گذاشتنند با وجود کسالت

و مشغله ی زیاد آمدند و با مهر و دلسوزی مفصل صحبت

کردنند و بعد هم اثری خواندند .. این برای ما نشان از اهمیتی

است که نسبت به لزوم استمرار فعالیت هنری در اصفهان و

ایران دارند.

3.تأثیر وقفه بر جامعه تئاتر: وقفه‌ای که در برگزاری پاتوق تئاتر رخ داد، از دی ماه ۱۴۰۴ تا کنون، چه تأثیری بر بدنه تئاتر اصفهان گذاشت؟ به نظر شما، کمبود چنین فضاهایی تا چه حد احساس می‌شد؟

متاسفانه تاثیری بسیار مخرب داشت تاتر هنری زنده و

وجدان بیدار جامعه است آفرینندگان تاتر مانند ورزشکاران که

باید بدن خود را همیشه آماده نگه دارند. ذهن و روان خودشان

را در تعامل با مخاطبان همیشه پویا و سرزنده نگاه میدارند.

مسئولین تصمیم گیران سیاسی باید بدانند تاتر گرچه شاید

مانند سینما همه گیر و همه پسند نباشد، اما در اجتماع بسیار

امنیت آفرین است زیرا پیشرو ترین هنرمندان و قبراق ترین

ذهن های مخاطبان در آن پرورش میابند و دستاوردهای خود

را ارائه میکنند. سر ریز این این تعامل قطعا تاثیر ماندگار و

سازننده در امنیت اجتماعی ما دارد.

4.اولین جلسه پس از وقفه: با توجه به فضای خاص جامعه و دغدغه‌های فرهنگی و هنری امروز، چه موضوعاتی در اولویت بحث و گفتگو در این جلسه از پاتوق تئاتر قرار داشت؟

بخش دوم: وضعیت فعلی و آینده تئاتر اصفهان

در این جلسه با توجه به گفتگویی که قبلن با استاد احمد جو

داشتم ایشان سخنرانی درباره ی معقوله پر تکرار تعهد در هنر و

نیز زیبایی شناسی هنر در ایران ارائه دادند که بسیار در

شرایط کنونی لازم و ضروری بود. سپس بخشهایی از آخرین

نوشته ی خود را خواندند و به روال جلسات ما دوستان نقد و

نظرشان را مطرح کردنند. استاد احمد جو هم فارغ از سن و

سال و جایگاه گوینده همه را پذیرا و شنونده بودند

5.چشم‌انداز پاتوق تئاتر: برنامه شما برای آینده پاتوق تئاتر چیست؟ آیا قرار است این جلسات به صورت منظم و هفتگی/ماهانه برگزار شوند؟ چه چشم‌اندازی برای این رویداد در نظر گرفته‌اید؟

به امید خدای مهربان هر دو هفته یکبار پاتوق یکشنبه های

تاتر با تمرکز بر نمایشنامه و نمایشنامه نویسی در خانه ی

هنرمندان برگزار خواهد شد. قابل ذکر است در دو سال گذشته

۴۲ نمایشنامه دست اول که نویسنده ی آنها اصفهانی بوده اند

در برنامه های ما خوانده و نقد شده است... این ظرفیت عظیم

هنری اصفهان را نشان میدهد.. صحبت هایی صورت گرفته تا

در فضای مجازی دوستان تهران و دیگر شهرها هم بتوانند از

برنامه ها استفاده کنند.

6.نقش حوزه هنری: حوزه هنری اصفهان چه نقشی در حمایت از این گونه رویدادها و به طور کلی، حمایت از هنرمندان تئاتر ایفا می‌کند؟ در حال حاضر چه حمایت‌هایی در دستور کار دارید؟

- اگر بخواهم با انصاف پاسخ بدهم در تمامی سال های

فعالیت تاتریم که اکنون از ۲۵ سال در اصفهان بیشتر

شده هیچگاه فضای همکاری و مدیریت دغدغه مند به اندازه ی

۳ سال گذشته در حوزه ی هنری فراهم و آماده و پذیرای تاتر

نبوده است بی تعارف باید جناب آقای رسول هنرمند مدیر

خانه ی تاتر و آقایان نوری و محزونیه مدیران حوزه ی هنری

تشکر کنم تشکر دیگر هم از جناب مهدی شهداد هنرمند

پر سابقه ی تاتر و تلویزیون و سینمای اصفهان است که برادرانه

راهنمای بنده و دیگر دوستان هستنند.

7.تئاتر در شرایط فعلی: در مواجهه با چالش‌های فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی داخلی و خارجی (مانند آنچه در سال‌های اخیر تجربه کرده‌ایم)، نقش تئاتر چیست؟ آیا هنر تئاتر می‌تواند در این شرایط، بستری برای گفتگو، همدلی و یا حتی بیان دغدغه‌ها باشد؟

ذات تاتر گفتگو است. گفتگو یا دیالوگ متفاوت از حرف زدن

و تعامل و ارتباطات روزمره است. گفتگو مشارکت فعال ذهن و

بدن در لحظه ی حال برای تغییر خود و زمان و مکان

است. مهمترین امری که ایران امروز ما را به سمت آینده ی

امیدوارانه رهنمون خواهد شد همین گفتگو ست تاتر فارغ از

سبک و حتی موضوعش مهمترین محمل گفتگوی اجتماعی

ست. تجربه ی بشری ثابت کرده جامعه ایی که تاتر زنده و پویا

دارد در میدان فرهنگ پیروز نهایی خواهد بود. فرهنگ ایران

دساورد معنوی ایرانیان است تاتر امروز هم امتداد همان

فرهنگ و همان آفرینندگان است.

8.همدلی هنرمندان: حضور جمعی از اهالی تئاتر در جلسه، نشان از همراهی این بدنه با پاتوق تئاتر داشت. چگونه می‌توان این همدلی و همبستگی را در میان هنرمندان تئاتر اصفهان تقویت کرد؟

با جرات میگویم همه ی هنرمندان تاتر اصفهان مشتاق

حضور و فعالیت هستند کار و شغل و پیشه ی آنان همین است...

متاسفانه گاه در تصمیم گیریهای سیاسی نوعی خاصی از

تاتر آنهم با خوانشی الکن مورد نظر قرار میگیرد و بقیه ی

ظرفیت ها و جنبه ها به حاشیه رانده میشود. همانطور که قبلن

متذکر شدم هنر تاتر ذاتا گفتوگر و تعامل محور است.. خواهش

میکنم از مسئولین هنری در اصفهان بنا را بر جذب و همکاری

هر چه بیشتر با هنرمندان بگذارند ظرفیت های بالقوه ی شهر

ما بسيار بیشتر از چیزی است که اکنون مشاهده میکنیم.

حتى علم هم ثابت کرده که آفرینش هنری در خلا ذهنی

اتفاق نمی افتد جوان تر ها با وجود همه ی انرژی و خلاقیت

شان گاه خود را از خواندن و دیدن و شنیدن بی نیاز میبینند.

9.پیشنهادات به هنرمندان جوان: برای هنرمندان جوان و علاقه‌مند به تئاتر که شاید در دوره‌ی وقفه، کمتر فرصت حضور در فضاهای تعاملی را داشته‌اند، چه توصیه‌ای دارید؟

جوانترها اگر میخواهند در آینده نسبت به این سالهای

میانسالی ما اوضاع بهتری داشته باشند که قطعا باید همینطور

باشد. باید بپذیرند آموختن و خواندن فرایندی ضروری و

همیشگی در هنر تاتر است.

10.سخن پایانی: به عنوان حسن ختام، اگر نکته یا پیام خاصی برای مخاطبان حوزه هنری اصفهان و جامعه تئاتر دارید، بفرمایید.

صمیمانه تشکر میکنم از همه ی عزیزانی که در برنامه های

خانه تاتر حوزه ی هنری اصفهان مشارکت میکنند و برای

مخاطبين شما از بابا اطلاع رسانی عرض میکنم ، تقریبا در همه

ای ایام سال و متناسب با سلایق گوناگون تماشاخانه ی ماه در

گذر سعدی اصفهان اجرای تاتری بر صحنه دارد. به دیدن تاتر

بیایید که لذتی یگانه است.