همراه با پیشکسوتان هنر اصفهان

امروز (دوشنبه 9 مهر97) به آئین مهرورزی به مناسبت روز گرامی داشت پیشکسوتان، به دیدار سه هنرمند پیشکسوت و فرهیخته اصفهان رفتیم، هنرمندانی که شاید دستانشان لرزان شده است اما کوله باری از تجربه پشت سر دارند که فراروی جوانان است.

نخستین استادی که با همراهی (دکترمهدی احمدی فر رئیس حوزه هنری استان اصفهان، مالک شیخی معاون فرهنگی هنری حوزه هنری، محمدمهدی مغروری مدیر روابط عمومی حوزه هنری) به دیدارش رفتیم استاد «اسماعیل شیران» بود استادی که آب و خاک را با چرخش چرخ سفالگری و با پنچه های هنرمندانه خود به کوزه ، کاسه و هرآنچه هنرسفال است بدل می کند، گرچه سالهاست در گذر زمان توان دستانش رنگ باخته اما هنوز هم آثار سفالین او با لعاب زرین فام چون نگینی در میان دیگر آثار می درخشد.

 کار خیلی کرده ام اما مزدی دریافت نکرده‌ام

در این دیدار استاد شیران از حضور خود در خانه هنرمندان اصفهان گفت و اینکه سالها آنجا کار کرده است و به بیان خاطرات خود از سال‌های فعالیت پرداخت و از حمایت‌های دکتر مهدی احمدی فر و حوزه هنری تشکر کرد و از بی‌مهری برخی از مسئولین گلایه نمود.

وی افزود: من ۸۰ سال دارم و همیشه کار کردم اما مزدی دریافت نکرده ام، بسیاری از آثارم را به سازمانها دادم اما چندین سال به دنبال پولم دویدم. همیشه دعا می‌کنم و از خداوند می خواهم سفت و محکم پشتیبان من باشد.

این هنرمند برجسته اصفهانی خاطرنشان کرد: آدمیزاد کار را برای خدا می‌کند من خوشحالم اگر از سفال گری چیزی گیرما نیامد لااقل بقیه خوشحال شدند.

وی به توضیح اثری از خود که کوزه ای سفالین بود پرداخت و افزود: اینها غلام های حلقه به گوش هستند و خطوط این کوزه از کوزه های سیلک کاشان الهام گرفته شده است.

استاد شیران از مهاجرت هنرمندان سفالگر به کشورهای دیگر گلایه کرد و افزود: مجبوریم کار کنیم اما مشتری نیست، برای همین بسیاری از سفالگران به خارج از ایران مهاجرت کردند. اکنون کتاب های سفال زیادی در دسترس است ولی زمانی کتاب در مورد سفال وجود نداشت و من برای تهیه یک کتاب سفالگری به بندرعباس رفتم.

او افزود: کارهای مرا که نمی‌خرند اما با این حال اگر دلم خیلی شاد باشد هنوز هم کار می کنم و همین که به خدا امید داشته باشیم برای ما بس است.

هنرمند صد سال از جامعه خودش جلوتر است

هنرمند دیگری که به سراغش رفتیم تا دیداری تازه کنیم استاد علی ظریفی (استاد شهیر قلمزنی اصفهان) بود، استاد ظریفی در بستر بیماری بود اما چون همیشه نکته سنج و باظرافت و زیبا سخن می گفت.

علی ظریفی شاید در بستر بود و در میان صحبت گاهی صدایش می گرفت اما روحیه اش را نباخته و خوشحال از این بود که پاهایش بهبود یافته اند و می تواند آنها را به خوبی تکان دهد.

وقتی به منزل استاد ظریفی رسیدم، دو هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینما (حسن اکلیلی و جهانبخش سلطانی) پیش از ما آنجا آمده بودند.

حسن اکلیلی گفت: در اصفهان امثال استاد ظریفی، هنرمندان دیگری را نیز می توان یافت اما متاسفانه در صدا و سیما برای معرفی این هنرمندان کم کار کرده‌ایم، تمامی مواردی که ایشان و امثال ایشان می‌گویند باید برای ما درس باشد.

جهانبخش سلطانی افزود: وجود شما برای ما برکت است، هنرمندان رنج میکشند و هنرمندان تا رنج نکشند نمی توانند به این خوبی هنر را بیان کنند، و وظیفه ماست که مردم را در جامعه به امید دعوت کنیم.

استاد ظریفی گفت: سختی کار هنرمند این است که شاگردی خدا را می کند و کاری که خدا می کند کاری است که دیگران ندیده‌اند، هنرمند صد سال از جامعه خودش جلوتر است و باید بمیرد تا جامعه حرکت کند و خالص شود و بعد آن موقع است که برایش نکوداشت می گیرند و می گویند چه هنرمند خوبی بود.

وی از خاطرات بچگی اش گفت و اینکه از ۱۰ سالگی برای خودش کار می کند و از هیچ کسی کار سفارشی قبول نمی کند و تصریح کرد: هنر زیبایی است اما باید آن زیبایی پیام داشته باشد.

این هنرمند فرهیخته ضمن بیان چگونگی درآوردن اسلیمی بر روی گلدانهای فلزی گفت: ما فعالیت می کنیم تا جای پایی بماند برای هنرمندان شهرمان و ایرانمان گرچه هنر از اصفهان شروع می شود و کل هنر ایران به نوعی متعلق به هنرمندان اصفهان است.

کشورهای غربی از فرهنگ و تمدن ایران وحشت دارند

در پایان این دیدارها و ظهر بود که به منزل استاد احمد مراتب (دره التاج اصفهان) استاد آواز رفتیم، در این دیدار استاد احمد هنرمند و استاد حسن منصوری و مهرشاد متین فر و آقای دانشفر نیز بودند، یکی از جذابیت های این دیدار همزمانی سالروز تولد استاد هنرمند و رسیدن این هنرمند آواز و نوازنده نی به سن 85 سالگی بود که با همت استاد منصوری این سالروز گرامی داشته شد و ما دعوت شدیم به جشن تولد استاد هنرمند در منزل استاد مراتب.

استاد حسن منصوری به عنوان یکی از شاگردان استاد هنرمند گفت: من هم در زمینه موسیقی و هم در زمینه زندگی شاگرد استاد بوده ام.

استاد احمد مراتب با اشاره به موسیقی که اکنون در نوحه ها شنیده می شود گفت: موسیقی ما اکنون به قهقرا رفته است، یک زمانی مداحی باعث نگهداری از ردیف و گوشه ها ‌شد،اما اکنون انواع مداحی ها بر هیچ اصول پابرجا نیست.

وی افزود: ما راه اصلی مان را گم کرده ایم و آمریکا و کشورهای غربی از فرهنگ و تمدن ایران و شخصیت های برجسته ای مانند حافظ و مولوی، سعدی وحشت دارند، آنان از مردم و از آزادگی مردم ایران وحشت دارند. این استاد برجسته آواز خاطرنشان کرد: مردم به خاطر باورهایشان کار می‌کنند امامتاسفانه این باورها را از جوانان ما گرفته‌اند، امروز بی اعتمادی در میان مردم موج می‌زند چون باورها فروریخته است، جامعه باید به یک تفکر و اندیشه معتقد باشد ما باورها و اعتقادات را از نسل جوان گرفته ایم و به گفته های خودمان عمل نمی کنیم.

در ادامه استاد هنرمند افزود: هیچ چیز به جز با سعی و کوشش و تلاش به انسان داده نخواهد شد، ما باید با تمام قوا از زشتی ها دوری کنیم و اهل مطالعه و اندیشه باشیم.

دکتر مهدی احمدی فر در این دیدارها ضمن دلجویی از این اساتید برجسته و اعلام خبر انتشار کتاب استاد علی ظریفی به زودی توسط حوزه هنری اصفهان از آنان خواست تا دعا کنند وظایفمان را در عرصه فرهنگ و هنر به خوبی انجام دهیم.

رئیس حوزه هنری استان اصفهان در این دیدار افزود: بسیاری از ایرادات ما به خود ما برمی گردد و اگر هر کسی وظایف خود را به درستی انجام دهد شاهد بسیاری از بی عدالتی ها نیستیم، خداوند نیز به اعمال بندگانش نگاه می کند و آنان را راهنمایی می کند.