ورود تایپوگرافی در فضاها و المان‌های شهری/ خلاقیت و ایده پردازی دو فاکتور مهم در تایپوگرافی

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان اصفهان، محمدعلی کریمی‌پور در گفت‌و‌گو با خبرنگار حوزه هنری اصفهان با اشاره به برگزاری کارگاه آموزشی با محوریت تایپوگرافی، اظهار داشت: این برنامه یک کارگاه آموزشی با محوریت تایپوگرافی و حروف نگاری است که چند استان به صورت میزبان این برنامه را اجرا می‌کنند و تعدادی از هنرمندان در قالب طراحی پوستر برای نمایشگاه خود را آماده می‌کنند.

وی افزود: بیشترین آثاری که در این کارگاه‌ها تولید و برای نمایشگاه آماده می‌شود به صورت تایپوگرافی و حروف نگاری است و همه هنرمندان شرکت کننده در این نمایشگاه موظف هستند با استفاده از خطوط سنتی، کلاسیک و تایپوگرافی مدرن یکسری کار تولیدی برای طراحی اسامی خدا انجام دهند.

این عضو هیات علمی دانشگاه شیراز با بیان اینکه تایپوگرافی هنر طراحی با حروف است، گفت: تاریخ و قدمت مختلفی برای این هنر آورده شده، در این هنر به حروف و کلمات حساسیت بخشیده می‌شود و باید کاری انجام شود که حروف و کلمات از حالت عادی خودشان خارج و به معنا و مفهوم نزدیک شوند.

وی تصریح کرد: به عنوان مثال وقتی کلمه انتظار تایپوگرافی می‌شود، باید به گونه‌ای آن را طراحی کنیم و آن را بکشیم که معنی انتظار  درون آن نشان داده شود.

کریمی پور ادامه داد: محور اصلی کار  تایپوگرافی با خط، خوشنویسی و تایپ است، باید با حروف کار شود تا یک اثر هنری شکل بگیرد، کلمه یا جمله می‌تواند تایپ کامپیوتری، دست نویس، خطوط سنتی ایرانی و انواع خطوط از جمله کوفی‌، نسخ، ثلث،  محقق، ریحان و ... باشد.

این مدیر گروه دانشکده گرافیک با بیان اینکه یکسری خطوط ابداعی در این هنر باید باشد، گفت: آنچه که در کارگاه تایپوگرافی مهم است خلاقیت و ایده ‌پردازی است.

وی ادامه داد: در کارگاه باید بتوانیم با شیوه‌های نو، هنری خلاقانه و کارهای متفاوت و جدید طراحی کنیم که ماندگار باشد و به متن و معنا نزدیک باشد و همین که اثر هنری شاخصی باشد بسیار با اهمیت است.

کریمی‌پور خاطرنشان کرد: محوریت شانزدهمین نمایشگاه تایپوگرافی، اسما الحسنی است و مهم است که هنرمند بتواند با حروف قابلیت رنگ، ترکیب بندی و ایده پردازی برای ارائه یک کار خوب استفاده کند.

این هنرمند گرافیست با اشاره به قدمت اختراع خط، اظهار داشت: پیشینه خط به 6 هزار سال پیش از میلاد برمی‌گردد و در ایران از دوره ایلامی‌ها اولین نمونه خطوط میخی در معبد چغازنبیل دیده شده و سپس در دوره مادها و هخامنشی‌ها خط رسمی فارسی باستان و خط نوشتاری خط میخی بوده است.

 وی افزود: در دوره‌های بعدی به خاطر استفاده از ابزارهای مختلف خط متفاوت می‌شود، در دوره ساسانی خط پهلوی ساسانی یا مانوی داشتیم و برای نوشتن کتاب از خط اوستایی استفاده می‌کردند.

کریمی‌پور تصریح کرد: با ورود اسلام به ایران ساختار خط عوض شد، اولین نمونه خط در ایران خط کوفی بوده و سابقه تایپوگرافی به قبل از اسلام برمی‌گردد که کار با نوشتار بوده و فرمان پادشاهان و قوانین را با استفاده از تایپوگرافی نشان می‌دادند.

این مدیر گروه دانشکده گرافیک با بیان اینکه تایپو گرافی امروزی بعد از میرداماد قابلیت حروف نگاری پیدا کرد، گفت: بعد از انقلاب این گرایش قوی شد به ویژه از دهه هفتاد به بعد یک موج جدید در ایران شکل می‌گیرد.

وی افزود: هنرمندان ایرانی با استفاده از قابلیت خط نستعلیق کارهای متنوع و زیبایی را انجام دادند که در کل جهان درخشید، تایپوگرافی زیبایی و فضاسازی خاصی دارد به طوری که چینی‌ها معتقدند زیباترین خط دنیا خط نستعلیق است.

کریمی‌پور خاطرنشان کرد: نژاد ایرانی با هویت ایرانی عجین است و طراحان تایپوگرافی از این قابلیت خط برای طراحی پوستر استفاده کردند و اتفاق جدیدی که در هنر تایپوگرافی رخ داده این است که قابلیت تایپوگرافی وارد فضاهای شهری شده و در المان‌ها و فضاهای شهری طراحان از آن استفاده می‌کنند که بتوانند یک فضاسازی خوبی در فضاهای شهری رقم بزنند.

وی گفت: از اساتید شاخص معاصر رشته تایپوگرافی می‌توان از استاد مسعود نجابتی، رضا عابدینی، مهدی سعیدی، دامان خان‌جانزاده، محمد احصایی  و صداقت درباری نام برد.