دزدان معنوی جامعه امروز در تماشاخانه ماه

مواجهه با یک مرد، یک زن و یک دنیا حرف روی صحنه سیاه تماشاخانه ماه، بی‌آنکه کسی ازآنچه در سر دزدها می‌گذرد حرفی بزند، تنها ره‌توشه این تماشا نیست. تماشاگرانی که مرد را، زن را، دختر خانم فروزنده را، مژگان را و همه آن‌هایی که نامشان بر لبان بازیگران این نمایش جاری می‌شود، ولو برای لحظه‌ای قضاوت کرده‌اند، اکنون در جایگاه یک دزد، به آنچه در سر دزدها می‌گذرد به‌خوبی واقف‌اند.

حق با خالد حسینی است: "فقط یک گناه وجود دارد، فقط یکی، آن‌هم دزدی است. هر گناه دیگری صورت دیگر دزدی است. وقتی مردی را بکشی، زندگی را از او دزدیده‌ای، حق زنش را برای داشتن شوهر دزدیده‌ای، همین‌طور حق بچه‌هایش را برای داشتن پدر. وقتی دروغ بگویی، حق طرف را برای دانستن راست دزدیده‌ای. وقتی کسی را فریب بدهی، حق انصاف و عدالت را دزدیده‌ای."

تماشاخانه ماه، تا هفتم دی‌ماه، میزبان نمایشی است که به شیواترین شکل ممکن در گوشمان نجوا می‌کند: "قضاوت زود هنگام و بردن آبروی دیگران‌ هم یک نوع دزدی است."

کارگردان این نمایش به خبرنگار حوزه هنری اصفهان گفت: اجرای تئاتر "دزدها به چه می‌اندیشند" از 15 آذرماه در تماشاخانه ماه آغازشده و در چند شب گذشته، سؤالی که تماشاگران بسیاری پس از تماشای کار از من پرسیده‌اند این است که این نمایش چه ارتباطی با آنچه در سر دزدها می‌گذرد دارد؟ من نیز قبل از اجرای کار از آقای میرمحمدی، نویسنده اثر خواهش کرده بودم نام دیگری را انتخاب کند، اما او تأکید داشت که این نام مناسب است.

پویان عطایی ادامه داد: بعدها به این نتیجه رسیدم که دزدی فقط دزدی مادی نیست و دزدی معنوی هم وجود دارد. مثل دزدیدن آبرو و حیثیت مردم؛ مسئله‌ای که در جامعه ما به‌وفور یافت می‌شود و هرروز عمیق‌تر و بیشتر آن را درک می‌کنیم. ما شاهدیم که در رسانه بر اساس یک حدس یا یک سوءظن، افراد به‌راحتی قضاوت می‌شوند و هیچ احساس گناهی بابت این خطا در دل هیچ‌کس احساس نمی‌شود. از سوی دیگر، نام مناسب در جذب تماشاگر بسیار اثرگذار است و به این نتیجه رسیده‌ام که "دزدها به چه می‌اندیشند؟" جذابیت لازم را برای کشاندن تماشاگر به تماشاخانه ماه دارد.

او با اشاره به اینکه تأسیس و تجهیز تماشاخانه ماه یک اتفاق خوب در حوزه تئاتر اصفهان است تصریح کرد: باوجوداینکه نزدیک به 70 گروه تئاتری در اصفهان فعالیت دارند، عرضه و تقاضای این هنر محدود است و علت آن را باید در کمبود سالن جست. در چنین شرایطی اضافه شدن یک سالن پلاتویی به همت حوزه هنری اصفهان اتفاق بسیار خجسته ای بود.

وی افزود: البته در این تماشاخانه چند مورد کوچک وجود دارد که رفع آن به‌سادگی میسر است. نخست اینکه درِ سالن، کوچک است و عبور دادن دکور از آن کاری مشکلی است. دوم اینکه سالن انتظاری برای تماشاگران وجود ندارد و در این شب‌های سرد که امکان بارش رحمت الهی هست، اگر سقف یا مکانی برای آن‌ها در نظر گرفته شود خوب است. سوم اینکه نصب تابلوی پارکینگ تماشاخانه، باعث می‌شود ماشین‌ها جلوی در پارک نکنند و عبور و مرور راحت‌تر شود.

 عطایی، با تقدیر از مدیر خانه تئاتر حوزه هنری و معاون فرهنگی هنری این سازمان در اصفهان تصمیم این نهاد را برای میزبانی از تئاترهای اجتماعی و اخلاقی ستود و گفت: همه نمایش‌هایی که تاکنون در این تماشاخانه روی صحنه رفته، حرفی برای گفتن داشته، مخاطب را راضی نگه‌داشته و کیفیت تئاتر را نیز یک پله بالاتر برده است.

کارگردان نمایش "دزدها به چه می‌اندیشند" در پایان ابراز امیدواری کرد: ای‌کاش حوزه هنری نیز مانند شهرداری، اجازه تبلیغات شهری داشت تا مردم بیشتری به سمت تئاتر جذب می‌شدند. اکنون نیز امیدوارم که در آینده نزدیک همکاری شهرداری اصفهان با حوزه هنری در زمینه تبلیغات شهری بیشتر شود.