دیدار با استاد محمدعلی صاعد اصفهانی

گرد سفیدی بر موها و ابروانش نشسته اما ذکاوت و هوشیاری آنی اش تو را به یاد این می اندازد که این شاعر نامی اصفهانی همان است که به قول خودش خواندن را در سه سالگی از جده خود آموخته است.

خاطرات زیادی دارد و از وقف 2400کتاب خود به کتابخانه عمومی بَشاگرد در جنوب کشور می گوید، از کودکی هایش و بازی ماچ ولُس( لی لی) و از هدیه گرفتن برای خواندن کتاب و باتوم خوردن از ماموران دوران رضاخان و از زندگیش که سراسر خاطره است.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان اصفهان، صبح دوشنبه 15 بهمن ماه و به مناسبت فرارسیدن ایام الله دهه فجر دکتر مهدی احمدی فر رئیس حوزه هنری استان اصفهان و هیات همراه به دیدار استاد صاعد اصفهانی شاعر نامی اصفهان رفتند، شاعری که علاقه ویژه ای به صائب دارد و کتابهایی نیز در این زمینه نوشته است و سالها در انجمن ادبی «کمال» و «صائب» فعالیت داشته است.

محمد علی صاعد فرزند میرزا اسداللّه در سال 1304 ه. ش در اصفهان در یک خانواده‌ی مذهبی متولد شد. پدرش از فعالان سیاسی مذهبی بود که در دوران رضا شاه در شهرهایی چون ملایر و تهران و... تبعید بود او از مبارزات پدرش می گوید و اینکه پدرش در مبارزات حاج آقا نورالله در زمان رضا شاه مسئولیت برگزاری دعای ندبه در مساجد دروازه نو و محله بیدآباد را برعهده داشت و این چنین بود که پس از ممنوعیت خواندن دعای ندبه در بعدازظهرها این دعا با پیشنهاد افتخار شیرازی در صبح ها خوانده شد.

صاعد سرودن شعر را از همان سنین کودکی شروع کرد و نخستین شعری که گفت در 4 سالگی و برای حضرت علی اکبر (ع) بود، چون پدرش علاقه‌ی وی را به شعر دانست او را به نزد مرحوم صغیر اصفهانی برد و صغیر به پدر محمدعلی گفت: پسرت شاعر می شود.

وی شعرخوانی را نزد صغیر در 14 سالگی آغازکرد و از این طریق بود که پایش به انجمن‌های شعری وقت «انجمن عشیق» باز شد، ریاست آن انجمن با میرزا عباس خان شیدا بود که تخلّص نام «صاعد» را برای وی پیشنهاد داد نامی که بعدا آن را لقب خانوادگی خود قرار داد، تخلص «صاعد» از طرف استاد صغیر توسط مرحوم «شیدا» در همان جلسه‌ی اول انجمن برای محمد علی انتخاب شد.

صاعد اصفهانی پس از آن به خواندن دروس حوزوی پرداخت و با مهدی جلوئیان همدرس شد و پنج سال را در حوزه گذراند و پس  از آن به انجمن تبلیغات دینی روی آورد و به فعالیت های مبارزاتی خود به رهبری آیت الله کاشانی پرداخت، در سال 1332 و کودتای 28 مرداد تمامی نامه ها و مدارکی را که از مصدق داشت سوزاند تا به دست ماموران نیافتد.

این شاعر برجسته اصفهانی با اشاره به حضور در انجمن کمال و راه اندازی انجمن صائب با برخی از دوستان خود گفت: از حوزه که برگشتم به انجمن کمال رفتم و نخستین شعری که در این انجمن خواندم شعری با این مضمون بود که « به گفتم سیرحکمت می کنم فرزانه خواهم شد/ ندانستم که ره گم می کنم دیوانه خواهم شد» و مورد استقبال قرار گرفت.

وی از علاقه اش به صائب می گوید و خاطرنشان می کند که در انجمن صائب شعرهایی که حرفی برای گفتن داشتند و به دل مردم می نشستند و به درد جامعه می خوردند را می نوشتم و با حضور آقای جمشیدی، نوا، صغیر و برخی دیگر از دوستان در پیش از ظهر روزهای جمعه بر سر مزار صائب به شعر خوانی می پرداختیم در فضایی که باغی با درختان سربه فلک کشیده داشت و جویی از وسط آن می گذشت. پس از آن به سالن نفیسی دانشگاه اصفهان رفتیم و مدتی نیز 15( روز یکبار) در این مکان شعرخوانی می کردیم تا اینکه جلسات انجمن کنسل شد و توسط آقای میریان با گردهمایی 14 نفر از کسانی که به صائب علاقه داشتند انجمن ثبت شد و در مکان کنونی مزار صائب تبریزی (پژوهشکده صائب) انجمن به فعالیت خود ادامه داد.

استاد چنان شیوا سخن می گوید که دلمان نمی آید از منزلش برویم از خاطرات کودکی و بازی ها و ذکاوت و هوشیاری خودش می گوید که همیشه مورد تشویق بوده است.

در پایان این دیدار استاد محمدعلی صاعداصفهانی تعدادی از کتابهای خود را که کوله باری از تجربه ادبی این شاعر پرآوزه اصفهانی است به ما هدیه می دهد و یکی از شعرهای خود را با مضمون کربلا برایمان می خواند.

گفتنی است، در این دیدار مالک شیخی معاون فرهنگی و هنری حوزه هنری ، محمدمهدی مغروری مدیر روابط عمومی حوزه هنری، حسین خالقی پور مدیرواحدادبیات حوزه هنری، آزاده کوفگر مدیرگالری ها و جمعی از همکاران حضور داشتند.